black blue and yellow textile

Mijn terugkeer naar Suriname, na 14 jaar

Mijn reis naar Suriname was niet alleen een terugkeer naar mijn roots, maar ook onderdeel van mijn herstel na een moeilijke periode. Ik vond kracht in de verhalen van mijn voorouders, en richting in de inzichten en wijsheid die ik heb meegekregen. Deze reis herinnerde me eraan: doe wat je gelukkig maakt, en geef door wat voorouder je hebben nagelaten.

Wil je weten hoe ik bruggen bouw tussen Suriname en Nederland?

Mijn naam is Pricilla Motman


Ik ben in het jaartal 1986 geboren in Paramaribo en op jonge leeftijd opgegroeid in Den Haag en Amsterdam-Zuidoost omgevingen die mij hebben gevormd in veerkracht, gemeenschap en menselijkheid.

In 2010 studeerde ik af als sociaal werker en in 2016 als holistisch therapeut. Jarenlang werkte ik met jong en oud binnen het jongerenwerk, de verslavingszorg en de GGZ. Ik begeleidde mensen in herstel, hielp hen richting hervinden, zelfvertrouwen opbouwen en opnieuw regie nemen over hun leven.

Na een periode van persoonlijke herbezinning waarin ik leerde hoe essentieel rust, luisteren en gelijkwaardigheid zijn besloot ik mijn kwaliteiten breder in te zetten. Zo ontstond In Oso: een plek voor verbinding tussen mensen, verhalen en gemeenschappen.

Na veertien jaar keerde ik terug naar Suriname. Daar zag ik zowel de verschillen als de diepe verbondenheid tussen Suriname en de diaspora. Die ervaring bevestigde mijn missie: bruggen bouwen tussen gevoel en leiderschap, tussen verleden en toekomst, tussen natuur en economie.

Vandaag begeleid ik mensen, gemeenschappen en organisaties vanuit emotionele intelligentie en menselijkheid. Ik werk aan duurzame projecten zoals Eco Farm Para en Erfgoed op je Tong, en geloof dat echte, blijvende verandering begint bij verbinding met jezelf, met elkaar en met de wereld om ons heen.

black blue and yellow textile

In samenwerking met Het Filmlokaal en Het Klooster Oude Noorden organiseerde ik een avond vol eten, film en verhalen. We aten traditioneel Surinaams, keken samen de film One People en deelden herinneringen en gevoelens. Wat deze avond bijzonder maakte, was de inclusiviteit: niet alleen de Surinaamse gemeenschap was aanwezig, maar mensen uit verschillende achtergronden kwamen samen. Sommigen herkenden zelfs familieleden in de film een moment vol nostalgie en trots.

Kijk mee hoe erfgoed mensen verbindt